“Mijn lijf kan mijn hoofd niet meer tillen.“
-Evi, 10 jaar
Wat gebeurt er in je lijf als al je zintuigen onafgebroken op hoogspanning staan? Als je niet meer naar school kan gaan omdat jouw batterij zo ver leeg is geraakt dat hij niet meer kan opladen? Als je oren maar blijven horen en je ogen maar blijven zien, ookal sluit je ze af? Durf je dan nog naar buiten te gaan? Kun je jezelf dan nog overeind houden?
Ben jij neurodivergent en herken jij dit? Dan zoek ik jouw verhaal voor het fotoproject
‘ERROR 500’!
Ook jouw verhaal
mag schitteren
Het fotoproject ‘ERROR 500’ laat zien hoe kinderen en jongeren met
autisme, hoogbegaafdheid, ADHD of andere vormen van neurodivergentie
de wereld ervaren. Soms kunnen woorden niet goed genoeg beschrijven
hoe je je voelt. Daarom wil ik met dit project een opening bieden voor
kinderen en ouders om samen met hun omgeving onzichtbare emoties
bespreekbaar te maken.
Door jouw ervaringen te delen help je ook anderen om zich meer
begrepen en minder alleen te voelen. Samen verbreden we het beeld van
neurodiversiteit en maken we ruimte voor meer herkenning & verbinding.

“Alles voelt te veel,
-Sam, 21 jaar
maar tegelijkertijd
ben ik leeg.“
Een ‘ERROR 500’ (internal server
error) is een generieke foutmelding
die aangeeft dat de server een
onverwachte fout heeft ondervonden
en het verzoek niet kan verwerken
Over het project
‘ERROR 500’
Als moeder ben ik onverwacht ervaringsdeskundige geworden in de wereld van autisme, hoogbegaafdheid en hoogsensitiviteit. Toen mijn zoon 7 jaar was vroeg hij aan me; ‘Mama, zou er een planeet bestaan waar er meer mensen zijn zoals ik?”
Door verhalen te verzamelen van kinderen die, net als hij, informatie anders verwerken dan we gewend zijn, wil ik een stukje eenzaamheid weghalen door te laten zien dat hij niet de enige is. En dit zou ik ook willen voor elk ander kind met vergelijkbare gevoelens.
Jouw bijdage kan hierbij helpen! Door je verhaal te vertellen kan een ander kind denken: ‘Hey.. dit heb ik ook. Ik ben niet alleen’.
Samen met thema’s als prikkelverwerking, emotionele ontwikkeling, vastlopen, grenzen, eenzaamheid, depressie en uitzonderlijke talenten maak ik in de fotoserie visueel wat voor de buitenwereld onzichtbaar is; bekeken en gestuurd vanuit mijn eigen ervaringen als moeder en de verhalen die ik onderweg tegenkom.
Ik fotografeer van binnenuit. Vanuit herkenning, verwondering en het verlangen om recht te doen aan de intense en gelaagde beleving van een kind dat anders bedraad is.
Een Error 500 (internal server error) is een generieke foutmelding die aangeeft dat de server een onverwachte fout heeft ondervonden en het verzoek niet kan verwerken.
Mijn zoon, die voor mij aan de basis staat van dit project, is verknocht aan alles wat met techniek te maken heeft. Dagelijks experimenteert hij met elekticiteit, robotica en computers. Met de server als metafoor voor het zenuwstelsel, is een ERROR 500 een toepasselijke omschrijving van wat er gebeurt wanneer er sprake is van ernstige overprikkeling.
We beginnen met een gesprekje. Even kennismaken, met jou of met je ouders, of met beide. Waar jullie je het prettigste bij voelen. Ik zal wat vragen stellen die gericht zijn op je interesses, ervaringen en belevingswereld. Eigenlijk ben ik zoekende naar iets persoonlijks wat we kunnen verweven in de foto. Dit kan echt álles zijn en ik laat me graag verrassen door wat er tijdens ons gesprek naar boven komt.
Nu begint mijn denkproces. Met de verzamelde informatie bouw ik een plaatje in mijn hoofd en zoek daarbij naar de juiste vormen, kleuren, kleding, attributen en locatie of achtergrond. Hierna maak ik een omschrijving of een schets om vanuit te werken. Deze bespreken we en passen we (waar nodig) aan. We maken een afspraak en nu komt het leukste: we gaan foto’s maken!
Dat kan heel verschillend zijn! Open en geduldig pas ik mij aan naar de situatie. Tijdens het fotograferen kan de ene keer het toeval een grotere rol spelen, soms kan ik wat meer sturend te werk gaan. Het belangrijkste is dat we van tevoren goede afspraken maken en er zoveel mogelijk duidelijkheid is, en vooral.. dat jij je op je gemak voelt!
Ook dit stemmen we samen af. Het kan ergens in de natuur zijn, op straat, bij je thuis, óf een andere interessante plek. En af en toe bouw ik mijn eigen huiskamer om tot fotostudio.
Soms werk ik met het bestaande licht en soms maak ik gebruik van een mobiele studiosetting of gewoon een extra lampje. In dat laatste geval zie je me dan met zo’n gekke zilveren paraplu lopen!
Heel begrijpelijk! En dan is het goed om te weten dat er geen druk is. Ik ben me bewust van wat neurodivergentie in kan houden en weet dat er soms onvoorspelbare dingen kunnen gebeuren. Jouw gemoedstoestand staat altijd voorop!
Als fotograaf heb ik geleerd om contact te maken op het level van mijn model. Dat doe ik vanuit rust, verwondering en/of speelsheid. Gedurende de shoot beweeg ik mee met wat er nodig is om jou op je gemak te laten voelen, en we samen een toffe foto kunnen maken.
En hey, soms.. Tja.. dan lukt het even niet en kijken we samen naar een passende oplossing.
Het komt ook voor dat je (om welke reden dan ook) niet gefotografeerd wil/kan worden, maar wel je verhaal wil delen. Samen bedenken we daar wat op. Een vriend of vriendin kan hier bijvoorbeeld bij helpen of we gaan op zoek naar iemand anders die zich goed kan inleven in jouw verhaal.
Allereerst heb ik natuurlijk toestemming nodig om foto’s te maken en jouw verhaal te delen. Je ontvangt een formulier die je vooraf door kan lezen en waar je vóór de shoot een handtekening op zet. Zo weet je waarvoor de foto’s gebruikt gaan worden en hoe we met elkaar en de gemaakte beelden omgaan.
Als je onder de 18 jaar bent dan heb ik ook een handtekening van je ouders nodig.
Met het fotoproject wil ik informeren, een gesprek openen en verbinden. Hiervoor deel ik o.a. foto’s en verhalen via social media en een nieuwsbrief, doe ik mee aan fotowedstrijden en wil ik gaan exposeren, publiceren en samenwerken.
Het is mijn ultieme droom om uiteindelijk een heel mooi, groot foto(kunst)boek te maken! Een verzameling van heel veel kinderen, allemaal met hun eigen, unieke brein. Hoe cool zou het zijn als jij daar tussen staat!
“Mama, zou er een
– Ezra, 7 jaar
planeet bestaan waar
er meer mensen zijn
zoals ik?”

Wie is
Suzie Bloom?
Mensen in mijn omgeving kennen mij als Sanne van Rozendaal. Mijn ‘nom de plume’ -ofwel alter ego- is Suzie Bloom. Deze naam is als een verkleedpak waarin ik mezelf sterk genoeg voel om persoonlijke en soms pijnlijke thema’s aan te snijden met de wens om bij de kijker een emotie los te weken.
Ik ben een moeder van twee tieners, werk voor diverse opdrachtgevers als portret-, lifestyle- en interieurfotograaf en heb sinds mijn jeugd al een grote liefde voor fotografie met een verhaal. Ik ben all-round opgeleid en heb me gespecialiseerd in portret, fine-art en documentair.

Deel jouw
verhaal
Ik fotografeer graag jouw verhaal. Vul het formulier in (of laat het je ouders invullen) en ik zal contact met je opnemen.
Als we samen beslissen om een foto te maken, mag je zelf op de foto of je mag het door iemand anders uit laten beelden.
Alvast heel erg bedankt voor het delen.
Suzie
